Με ανοιχτά πανιά και ούριο άνεμο ...

 Η πρώτη επαφή είναι πάντα αμήχανη. 

Γίνεται σταδιακά .

Ξεκίνησα πριν από δύο μήνες περίπου. Σαν καταφύγιο. 

Τα ιστολόγια είναι καθρέφτες και θεραπευτές . Όχι για όλους αλλά για μένα.

Πετάς τις σκέψις και το συναίσθημα στον αέρα,μερικές φορές το φτύνεις , άλλες φορές το εκτοξεύεις, ενίοτε μπορείς να το ακουμπήσεις και απαλά,

Ανάλογα με τη στιγμή , τη διάθεση... χωρίς κόστος, χωρίς δεύτερη σκέψη , χωρίς τίποτα

Αδειάζεις και ησυχάζεις. 

Μέχρι να δεις να μαζεύονται και άλλοι να δουν τί άφησες εκεί 

να κοιτούν στην αρχή με καχυποψία το νέο "φρούτο" που έσκασε στον κήπο τους, στον ουρανό τους 

όπως φαντάζεται ο καθένας το χώρο του 

Είμαστε ξανά εδώ γιατί νιώθω ότι τα χρέη εξοφλούνται .. και θέλω να κάνω μια παράλληλη πορεία κάθαρσης , επαναδιάταξης , οριοθέτησης 

Μια πορεία που θα συναντήσει το σημείο καμπής και δεν θα το προσπεράσει 

αλλά θα κάτσει με σεβασμό 

Γι' αυτή την παράλληλη υποστηρικτική πορεία θα είμαι εδώ, 

άλλοτε με ελαφρότητα, άλλοτε με σοβαρότητα , άλλοτε με πίκρα, αλλά με σεβασμό και παρουσία

Κάθε μέρα μία μικρή δόση για όσο πάει . για να υπάρχει και άλλη μια γωνία, άλλη μια πλευρά του εαυτού , του αγννώστου, του γνωστού, του όποιου εαυτού

με ευαισθησία πάντα και πάνω  από όλα με αυτή την αγάπη που ξέρει πότε να γίνεται φλόγα και πότε μικρή ζωντανή σπίθα που περιμένει υπομονετικά

Καλό ταξίδι λοιπόν , στο ταξίδι που μόλις άρχισε ⛵